มนุษย์มีความต้องการที่จะเดินทางสู่อวกาศมาช้านานแล้ว เพราะมนุษย์มีความอยากรู้อยากเห็นในเรื่องของอวกาศและดวงดาวเพี่อหาความจริงให้ปรากฏ จีนเป็นชาติแรกที่นำดินประสิว กำมะถัน และถ่านมาผสมกันทำให้เกิดแรงอัด เมื่อจุดไฟจะสามารถเคลื่อนที่ได้ นับว่าเป็นการเริ่มต้นในการค้นคว้าสร้างจรวดเพื่อไปสู่อวกาศได้ในเวลาต่อมา
พ.ศ. 2465 ดร.โรเมอร์ เอช. กอดดาร์ด ชาวอเมริกัน ได้ศึกษาทฤษฎีเกียวกับการขับดันของจรวดและได้ส่งจรวดเชื้อเพลิงซึ่งประกอบด้วยออกซิเจนเหลวและไนโตรเจนเหลวขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรก จึงได้รับยกย่องให้เป็น บิดาแห่งการจรวดยุคใหม่
๔ ตุลาคม พ.ศ. 2500 สหภาพโซเวียตได้ส่งดาวเทียมสปุกนิก 1 ขึ้นสู่วงโคจรของโลกเป็นครั้งแรกโดยใช้เครื่องยนต์จรวด 3 ท่อน ครั้งนี้ถือว่าเป็นการเปิดยุคอวกาศของมนุษย์ชาติ และในปีเดียวกันนี้สหภาพโซเวียตได้ส่งดาวเทียมดวงที่ 2 ชื่อสปุกนิก 2 โดยมีสุนัขชื่อไลก้าขึ้นไปด้วย และตกลงสู่พื้นโลกในปี พ.ศ. 2501
พ.ศ. 2501-2504 สหรัฐอเมริกาได้ดำเนิดงานของโครงการเจมินีประสบผลสำเร็จ โดยพิสูจน์ให้เห็นว่า มนุษย์สามารถนัดพบและเชื่อมต่อยานอวกาศเข้าด้วยกันได้ในอวกาศ รวมทั้งพิสูจว่านักบินอวกาศสามารถดำรงชีวิตอยู่ในอวกาศได้อย่างไม่มีอันตราย
๓๐ มกราคม พ.ศ. 2501 สหรัฐได้ส่งดาวเทียมเอกซ์พลอเรอร์ 1 ขึ้นไปโคจรรอบโลกอยู่ 4 ปี จึงตกสู่พื้นโลก ซึ่งคั้งนี้ได้ค้นพบรังสีแวลแอลเลนซึ่งเป็นแถบรังสีที่ห่อหุ้มโลกไว้
พ.ศ. 2504 สหภาพโซเวียตได้ส่งมนุษย์อวกาศซื่อ ยูริ เอ. กาการิน ขึ้นสู่วงโคจรของโลกในระดับต่ำได้สำเร็จเป็นครั้งแรกของโลก โดยยานวอสตอก 1
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 สหรัฐอเมริกาชื่อ จอร์น เกล็น สามารถขึ้นสู่วงโคจรของโลกที่สมบูรณ์ที่สุดเป็นครั้งแรกโดยยานเมอร์คิวรี 6
สิงหาคม พ.ศ. 2505 สหรัฐอเมริกาได้ส่งยานสำรวจชื่อมาริเนอร์ 2ไปสำรวจดาวศุกร์
พ.ศ. 2511 สหรัฐอเมริกาได้ส่งยานอพอลโล 11 พร้อมกับมนุษย์อวกาศ 3 คนไปลงบนดวงจันทร์ได้สำเร็จเป็นครั้งแรก โดย นีส อาร์มสตรอง เป็นมนุษย์อวกาศคนแรกที่ได้เหยียบบนพื้นดวงจันทร์ และ เอดวิน แอลดริน ได้ลงตามเป็นคนต่อมา
พ.ศ. 2515 สหภาพโซเวียตได้เริ่มโครงการสถานีอวกาศชุดโซยุส 1 ขึ้นสู่วงโคจรของโลก และส่งยานอวกาศโซยุส 10 ขึ้นไปเชื่อมต่อ ส่งยานโซยุส 11 พร้อมมุษย์อวกาศ 3 คน เข้าเชื่อมกับโซยุส 1 โดยในครั้งนี้มนุษย์อวกาศได้เข้าปฏิบัติการในสถานีอวกาศ และในปีเดียวกันสหรัฐอเมริกาได้ส่งยานมาริเนอร์ 9 ไปสำรวจดาวอังคาร
พ.ศ. 2513-2526 สหภาพโซเวียตได้ส่งยานเวเนราสำรวจดาวศุกร์ โดยยานเวเนรา 7 เป็นยานลำแรกที่แตะถึงพื้นดาวศุกร์ ต่อจากนั้นได้ส่งยานเวเนราขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงยานเวเนรา 16 ได้ถึงดาวศุกร์เมื่อ พ.ศ. 2526
พ.ศ. 2513-2523 สหรัฐอเมริกาได้เริ่มโครงการสถานีอวกาศชุดสกายแล็บ โดยส่งยานสกายแล็บ ๑ ขึ้นสู่วงโคจรของโลกและส่งยานสกายแล็บ ๒ พร้อมมนุษย์อวกาศไปปฏิบัติหน้าที่ในยานสกายแล็บ ๑
พ.ศ. 2516 สหรัฐอเมริกาได้ส่งยานอวกาศไพโอเนียร์ ๑๑ ไปสำรวจดาวพฤหัสและผ่านไปยังดาวเสาร์ โดยเคลื่อนเข้าใกล้ดาวเสาร์มากที่สุด
พ.ศ. 2518 สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตได้ส่งยานอะพอลโล เข้าเชื่อมกับยานโซยุสในวงโคจรโลก และในปีเดียวกันสหรัฐอเมริกาได้ส่งยานไวกิ้ง ๑ และ ๒ ไปสำรวจดาวอังคารโดยยานไวกิ้งเป็นยานที่ลงสู่พื้นดาวอังคาร
พ.ศ. 2520 สหรัฐอเมริกาได้ส่งยานวอยเอเจอร์ ๑ และวอยเอเจอร์ ๒ โดยยานวอยเอเจอร์ ๑ ผ่านดาวพฤหัสเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๒ เคลื่อนที่ใกล้ดาวเนปจูนเมื่อปีพ.ศ. ๒๕๒๓ ผ่านดาวเสาร์เมื่อปีพ.ศ. ๒๕๒๘ ผ่านดาวยูเรนัสเมื่อปีพ.ศ. ๒๕๒๙ ขอ้มูลที่ได้จากยานวอยเอเจอร์มีมากมายโดยเฉพาะข้อมูลเกี่ยวกับดาวพฤหัส
พ.ศ. 2524 สหรัฐอเมริกาได้มีโครงการยานขนส่งทางอวกาศขององค์การบริหารการบินและอวกาศสหรัฐอเมริกา(องค์การนาซา) เริ่มส่งยานอวกาศขนส่งไปปฏิบัติงานในอวกาศโดยยานโคลัมเบัยขึ้นสู่อวกาศเป็นลำแรกเมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๒๔
พ.ศ. 2532 สหรัฐอเมริกาได้ส่งยานการลิเลโอขึ้นไปสำรวจดาวพฤหัส และส่งยานขนส่งแอตแลนติสบรรทุกยานแมกแจนแลนเพื่อไปสำรวจดาวศุกร์
พ.ศ. 2532สหรัฐอเมริกาได้ส่งยานขนส่งอวกาศดิสคัฟเวอรีนำกล้องโทรทรรศน์แววกาศฮับเบิล ขึ้นสู่อวกาศเพื่อสังเกตดาวเคระห์ ดาว- ฤกษ์ และวัตถุบนท้องฟ้าอื่น ๆ
ได้มีคำถามจากนักวิทยาศาสตร์ที่ว่า "เป็นไปได้ไหมที่บนดาวอังคารสีแดงดวงนั้นจะมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่มาเป็นเวลานานแล้ว และตราบเท่าทุกวีนนี้ก็ยีงคงมีอยู่" คำถามนี้ได้ถ้าทายความสามารถของนักดาราศาสตร์ทั่วโลกอยู่ไม่น้อย และองค์การนาซาได้มีโครงการจะส่งยานที่ชื่อว่า โกลบอล เซอร์เวเยิร์พร้อมกับจรวดเดลด้า ๒ ขึ้นไปสำรวจและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสนามแม่เหล็ก สภาพอากาศ แร่ธาตุ ตลอดจนทำแผนที่ของดาวอังคาร ในเวลาเดียวยังมี ยานสำรวจดาวอังคารของสหรัฐอเมริกาจำนวน ๒ ลำ และของรัสเซีย ๑ ลำ จะดำเนินการค้นคว้าดาวอังคารด้วย คือ ยานสำรวจ "นักสำรวจดาวอังคาร" ของสหรัสอเมริกา น้ำหนักยาน ๑,๐๕๐ กิโลกรัม มีเป้าหมายการเดินทางเพื่อสำรวจดาวอังคารและจัดทำแผนที่ดาวอังคารทั้งดวงจากวงโคจร สูงจากพื้นดาว ๗๘๐ กิโลเมตร ยานมาร์ส พัสไฟเดอร์ ของสหรัฐอเมริกา น้ำหนักของยาน ๘๘๐ กิโลกรัม พร้อมหุ่นยนต์สำรวจดาวอีก ๑ ตัว ยานมาร์ส ๙๖ ของสหภาพโซเวียด น้ำหนัก ๖,๒๐๐ กิโลกรัท พร้อมด้วยยานลูกที่จะประจำวงโคคจรของดาวอังคาร ๒ ลำ และเครื่องมือสำรวจพื้นผิวดาวอีก ๒ ชุด
